Begin januari 2008 pleitte een Britse Euro-parlementariër ervoor om al het internetverkeer dat we genereren bij de provider realtime door te lichten en na te spitten op mogelijke auteursrechtinbreuk.15 In de VS bestaat voor dergelijk beleid al een substantiële aanhang.16 Ook in Nederland gaan stemmen op voor een dergelijke aanpak. Zulk beleid laat zich het beste vergelijken met de situatie waarin elk gesprek door kroegbazen en woningbouwverenigingen wordt gecontroleerd op auteursrechtinbreuk, waarin elk gesprek door de telefoonmaatschappij wordt afgeluisterd op onoirbare tekst, waarin alle brieven worden tegengehouden en pas na inspectie worden bezorgd. Een enorme schending van ieders privacy — een draconische maatregel, die we zelfs voor terrorismebestrijding niet willen nemen. Maar voor het behoud van het oude auteursrecht is volgens de industrie alles gelegitimeerd.
Nog los van het feit dat dergelijk beleid onafzienbare hoeveelheden vals-positieve meldingen zal opleveren (lang niet elk doorgestuurd tekst- of muziekbestand is immers auteursrechterlijk beschermd): willen we werkelijk dat burgers met hun vingers van hun eigen cultuur moeten afblijven? Willen we burgers werkelijk zo controleren?
Januari 2008
